.

eskiler2

2010-05-13T02:46:00.000-07:00

sonu var mı?

27/9/2006 - bile

gece oldu

karanlıkta daha güzel görünür travestiler bile

27/9/2006 - ...

bi şarkı çalıyor arkadan kumsalda
ardında bıraktıklarını temizlemeye çalışırken penguenler

götü yere yakın olandan korkacaksın derdi biri

o zamandan beri kalkık kıçım işte!

eskiler

2010-05-13T02:42:00.000-07:00

21/11/2008 - bitik
bitmiş zaten ,

bana öyle baktığında

sessizlikle birlikte

sadece sesi duyulur yere düşen boş gözyaşlarımın

21/11/2008 -

ne oldu şimdi

iyi mi oldu

yoksa boktan bi yol mu girdiğim

çıkabilsem

20/11/2008 -

yok bişey işte

attığımız çöpler gibi kelimeler

beyin çöplüğümden süzülüp

tekrar ağzıma doluyor

aslında

gözlerim doluyor sadece.

farketmeden

9/1/2007 - garip

hayat olaylar insanlar

koşuşturmaca içinde

sen herkes gibi deilsin

olsaydın onlar gibi sokakta yürüyen koşan

trene yetişmeye çalışan

son otobüsü kaçıran

farklı olurdu herşey

inan!

18/12/2006 - birden

karıştı saçlarım aptal bi rüzgarın üşüten soğukluğuyla

aklımsa hep karışıktı zaten

buhar tuttum beynimin kırışıkları düzelsin diye

suyu çekildi daha bi aptal oldum

29/11/2006 - yakın

yaşamasaydım hiç seni

kokuna alışmasaydım keşke

sarılmasaydım dokunmasaydım yumuşak tenine

terini içime çekmeseydim soluksuz kalana dek

belki şimdi daha masum olurduk ikimizde

belki daha az canım yanardı belki daha az kanardı ruhum

çık artık hayatımdan uzaktan seyret beni

29/11/2006 - mutlu bi gün

karmakarışıklığımla devam ediyorum hayatıma düzelmiyor hiçbişey işte

hep böyle kafam bulanık içim buruk gözlerim sulanmaya hazır

bu aptal dünyada hep böyle yaşadım ben

hep hüzünlü hep buruk biraz deli

bişeyler yanlış çalışıyor bu bedende

ama ne bilemiyorum ki düzeltmeye çalışayım

aç kurtlar dolanıyor içimde sürekli beynimi yediler en sonunda

yaşamak ta istemiyorum aslında artık

böyle otururken bu aptal odada bu sandalyede ölsem sessizce

kimse farketmese kimse üzülmese çürüse bedenim burada

akbabalar bassa burayı çürük ruhumu yeseler

28/11/2006 - kabus

yaşıyoruz hala

bitmek bilmeyen bir kabus gibi her gözümü kapadığımda gördüğüm.

her sabah gözümü açtığımda

ulan yine mi yaşıyorum

24/10/2006 - gece

ağladı bütün gece içkim balığa olan hasretinden

gözyaşlarını içtim bende su diye

kendi gözyaşlarımıda kattım arada

sonra sustum

bi daha hiç konuşmadım

küçük beyinleriyle beni yargılayan insanlardan uzak

23/10/2006 - kan

yalan aslında herşey

gördüğümüz yaşadığımız

her nefes alışımız yalan

biz sadece kendimiz sanıyoruz hayatı

o en büyük yalan kendimize söylediğimiz

ama kanıyoruz her seferinde oluk oluk

23/10/2006 - kafam

ne kadar yaşıyoruz ki

ayık kafayla

yüzleşince aynada ki aptal yüzümüzle

sabah alkol damarlarımda hala

ama kafam kocaman yine

22/10/2006 - !

yanımda oturdu bütün gece varlığı

kalkmak istedim kaçmak

ama yapmadım oturdum bütün yüssüzlüğümle orada

ama bitti!

22/10/2006 - boş

yıktım bütün sığınılacak limanları dün gece

kapadım ruhumu sabah 9 vapuruna

9/10/2006 - başardınız

bütün sinirim tepemde...

uyandım beynimde matkap sesi

kalktım kahve yaptım

ses kesildi

amacınız beni mi uyandırmaktı

5/10/2006 - :

ne çok ağladım yine be
gözlerim kurudu sanmıştım oysa

2/10/2006 - yok ki

küçük bi sinir krizi

sonsuz ama!

1/10/2006 - yokluk

hiç birşey kokmuyor aslında ruhum
ne sigara ne deniz ne de sen
sadece belirsizlik kokluyoruz ikimiz

ve derin bir nefes alıyoruz hayattan

28/9/2006 - zeytin dalı

yokluk gecelerinde kolumdan çeken şeytanın kuyruğunu

çatal sanıp sapladım sabah tostuna katık yaptığım zeytine!

28/9/2006 - ne ki?

ben bu değilim aslında senin gölgende yaşayan

ben sen değilim aslında biraz şarap sanrısısın

çook sancılı!

27/9/2006 - a.q.

kaçıyorum arkama baka baka sokaklarda

peşimden gelirsin belki die

boşluk koşuyo peşimden

nefesim kesiliyo

yakalanıyorum hep

2009-04-08T06:55:00.000-07:00

ne kadar saçma herşey ne kadar yalan

aşka ve terke dair

2009-01-22T10:52:00.000-08:00

Bazen öyle bir ilişkiye tutulursunuz ki, ne sevebilir, ne terk edebilirsiniz.
Kör kütük bağlanmışsınızdır aslında...
En güzel yıllarınızın, acı tatlı hatıralarınızın ortağıdır; iç çekişmelerinizin müsebbibi, yazılarınızın ilhamı, sohbetlerinizin konusudur.
Gözyaşlarınızda, bilinçaltınızda, kahkahanızdadır. Korkunca saklandığınız bir sığınak, coşunca öptüğünüz bir bayrak...
Sevdanız riyasız, çıkarsız, karşılıksızdır. Sınırsız ve nihayetsiz;
"Ölmek var, dönmek yok"tur.

* * *

Lakin gün gelir anlarsınız; içten içe bir şeylerin kanadığını...
Tutkulu sevdaların gizli hançerleri başlar parıldamaya... Şurasından, burasından eleştirmeye koyulursunuz:
"Şöyle görünse, öyle demese, değişse biraz ya da eskisi gibi olsa..."
Başkalarını örnek göstermeye, "Bak onlar nasıl yaşıyor" demeye başlarsınız.
Hem birlikte yaşayıp, hem özgür olmanın yollarını ararsınız. Aşkınızın gözü kör değildir artık, yanlışını görür düzeltmek istersiniz. "Eskiden böyle miydi ya.." diye başlayan sohbetlerde açılır eleştirinin kapısı; açıldıkça, bastırılmış itirazlar yükselir bilinçaltından...
Böyle süremeyeceğini bilirsiniz. Değişsin istersiniz.
O, sevgisizliğinize yorar bunu... İhanete sayar. Tutkulu ilişkilerde ihanetin bedeli ölümdür.
"Ya sev böyle ya da terket" diye gürler...

* * *

Bir zamanlar bir gülücüğüyle alacakaranlığı ışıtan o rüya, bir kabusa dönüşür birden... Kapatır gönlünün kapılarını, yasaklar kendini size... Hoyrattır, bakmaz yüzünüze...
Zehir akar dilinden, konuşturmaz, suçlar, yargılar mahkum eder.
Mühürler dudaklarınızı, yırtar atar yazdıklarınızı, siler sizi defterden...
"İyiliğin içindi hepsi, seni sevdiğim için..." dersiniz, dinletemezsiniz. Ayrılırsanız yaşamayacağınızı bilirsiniz, lakin böyle de sevemezsiniz.
İhanetten kırılmşıtır kaleminiz; severek, terk edersiniz...

* * *

"Madem öyle..."nin çağı başlar ondan sonra...
Madem ki siz böylesine tutkunken, o hep başkalarını seçmiştir, madem ki kıymetinizi bilmemiştir, o halde "günah sizden gitmiştir".
Lanet ederek bu karşılıksız aşka, çekip gitmeleri denersiniz.
Aşkın göçmenlik çağı başlar böylece...
Daha özgür olacağınız limanlara demirlerseniz bir süre... Ne var ki unutamaz, uzaktan uzağa izlersiniz olup biteni... Etrafı bir sürü uğursuzla dolmuş, kurda kuşa yem olmuştur. Deli kanlılar, eli kanlılar, uğruna ölenler, sırtına binenler sarmıştır çevresini...
Gurur duyar onlarla, koynunda besler, gözünü oysunlar diye...
Uğruna kan dökenleri sever, yoluna gül dökenlerden fazla...
"Bana ne... kendi seçimi" diye omuz silkmeye çabalarsınız bir süre...
Ama sonra... ansızın kulağımıza çalınan bir şarkı ya da kapı aralığından süzülüp gelen bir koku, hatırlatır onu yeniden...
Yaban ellerde, başka kollarda ondan bahseder ağlarsınız. Kokusunu özlersiniz; türküsünü söylemeyi, şarkısını dinlemeyi, yemeğini yemeyi, elinden bir kadeh rakı içmeyi...
Karşı nehrin kenarından hasret şiirleri haykırırsınız, sular kulağına fısıldasın diye...
Dönüp "Seni hala seviyorum" diye bağırmak geçer içinizden...
Dönemezsiniz.
Göremedikçe bağlanır, uzaklaştıkça yakınlaşırsınız.

* * *

Anlarsınız ki bir çaresiz aşktır bu, ne onunla olur, ne onsuz...
Hem kollarında ölmek, kucağına gömülmek arzusu, hem "Ne olacak sonunda" kuşkusu...
Böyle sevemezsiniz, terk de edemezsiniz.
Sürünür gidersiniz.

Can Dündar

savaş

2009-01-06T23:29:00.000-08:00

2008-12-27T00:16:00.000-08:00

çalıştım çabaladım hep başka insanların senin hakkında söyledikleri doğrultusunda bişeyler yapmaya.ama yanlış oldu işte.başaramadım.
sen bana konuşsaydın biz olsaydık sen ve ben olmaktansa belki hallederdik.
artık ikimiz içinde çok geç.

2008-12-24T00:39:00.000-08:00

ben bu dünyanın gayr-ı meşru, istenmeyen ama kürtaj için geç kalınmış çocuğuyum.

peyykkkk

2008-12-23T22:25:00.000-08:00

kapiyi çekin gidin
beni birakin gidin
kilidi vurun ardima
yanlizlik kalsin kapida
kazansan ne kaybetsen ne
gururunun savasinin
yanlizliktir ganimeti
sakla onu bos odanda
ne kendine ne ona
sehirler o olur sen kacarsin
kalbim ölü bulundu dün sabah
ben bu askin izdirabini

kalbim

2008-12-17T05:23:00.000-08:00

en çok üzüldüğüm mü demeliyim sinirlendiğim mi bilemiyorum ama çevremde bunca insan bana dost gibi davranıyodu da arkamdan iş çeviriyodu ben farkedemiyodum veya hafiften seziyodum da çok güvenilir olmadıklarını ama yine de ses etmiyodum,buna kızıyorum kendime kızıyorum.nası bu kadar salak olabiliyorum her seferinde aynı şeyi yaşıyorum.bunlar herşeyi bile bile ve bana söylemeyerek ilişkiyi koruduklarını mı zannediyolar yoksa söylemeyerek karşımdaki kişinin bana olan negatif duygularını benim konuşması konusunda üstelememi isteyip aramızı mı bozmaya çalışıyolar?paranoyaktım zaten bazen bu konuda öyle kurgular yaratıyorum ki beynim kendine şaşırıyo.doktora gittim bugün fabrika da. anlattım işte dedim ki böyle biraz gerginim işten çıkarılmalar fln oldu kriz bilmem ne çok gerildim.nası yalan.
evlilğim bitiyo beni sevmeyen bi adam her gece yanımda uyuyo
sonra kadın uykusuzluk var mı dedi yok dedim normalde ama iki gündür uyuyamıyorum.ulan kriz iki aydır var sen iki gündür uyuyamıyosun ne ayak der gibi bi bakış fırlattı bana yalan kalmadı o anda bitti."şey evde de bazı sorunlarım var da"verdi çakma prozak dedi pasiflora iç bi de kas gevşetici verdi rahatlarsın dedi. bu ilaca mutluluk ilacı diolar biliyo musun duydun mu prozak ı dedi.uyuşturucu bağımlısı gibi bi halim mi var acaba.lise yıllarımdan beri herkes bana bu konuda sorular sorar hatta bağımlı olduğumu iddia edip yok öyle bişey dememe rağmen inanmayıp bana bin tane nasihat eden insanlar oldu.tmm meraklıyım ben bu konulara ama kullanmayı değil bunlarla ilgili şeyleri okumayı seviyorum.
kadın bunu sorarken yüzündeki ifade benim kafamda doğuştan varolduğuna inandığım doğal uyarıcılar yüzünden mi şüpheli bi tavır aldı yoksa cidden gerçekten kıllandı mı bişeylerden.bilemiyorum
ama gözaltlarımın ağlamaktan ve uykusuzluktan bu hale geldiğini söyleyemecek kadar halsizim ve tabi bu insanı tanımıyorum.annem küçükken nası yıkadıysa beynimi tanımadığın kişilerle konuşma die veya ben yine garip çalışan beynimle onun bu söylediğini nası anladıysam asla ilk tanıştığım insanla konuşmam hep uzak dururum bi süre test ederim bana zarar verecek gibi düşünürsem hiç yanaşmam.ama güvendim mi de salak gibi her boka güvenirim.
bu sefer ben çok güvenmek istemedim aslında yazının başında bahsettiğim beni salak gibi hissettiren kişilere ama yanımda duran adama göre ilah konumunda olan insanlardan uzak kalamadım .kaçamadım .ve yakalandım işte.canımı acıttılar.kalbim kanıyo.

hayat

2008-12-14T05:48:00.000-08:00

hayat boktan ama grafikleri güzel!

çaldım bu sözü ama çok hoşuma gitti.

2008-12-08T14:40:00.001-08:00

ne yazayım ki ya sadece boşluk var

başlık

2008-12-05T00:15:00.000-08:00

öyle başladım işte konuşmaktan dilim artık uyuştu bende yazıyım dedim biraz da belki bişeylere çözüm olur kendi ruhumla ilgili.
anlatamadığım bir duygu var üzülüyormuyum yoksa sadece bir kararı bir sene sonra bozmak zor mu geliyor artık onu da çözemiyorum ilk başlarda üzülüyordum belki de bu konuyla ilgili hislerim değişti zaman geçti ya üstünden
ne kadar zaman geçti? kaç hafta da ne kadar değişir insanın duyguları ki?ben saniyede bin duyguyu arka arkaya yaşayabilen bi insan olduğuma göre normal benim böyle hissetmem sanırım.
eskiden beri hep böyle gariptim zaten küçükken babamı çalıştığı demir çelik fabrikasından geldiğinde demir kokuyosun die öpmeyişimden anlamlıymış insanlar ne kadar uyuz bi karakter olacağımı(şimdi benim demir çelik fabrikasında çalışmam da garip tabi.)
yaşanan şeyler hiç mi unutulmaz beyin nasıl bişeydir de belli şeyleri hiç silemez.yaşanan hastalıklar onların bıraktığı izler aptal aşklar aşıklar ruhsuz sevişmeler.hiç mi gitmez bunlar bi yere.
beynimde sürekli sorular var.evlendim bi yıl oldu biter sandım bişeyler yoluna girer herşey.seviyodum da oysa.sevildiğimide düşünüyodum.ama bi yıl oldu işte ne çabuk tükendik bu da diğerleri gibi geçici anlık keyiflerden biri miydi.
belki çok erken karar verdim evlilikle ilgili.çok çaresiz bi zamanımda çıktı karşıma kocaman.
demiştim ki kendime bitti artık herşey ömrüm boyunca böyle savruk bi hayat yaşayacağım annemin yanında.ama kocaman çıktı karşıma işte.
ne bileyim çabuk oldu herşey geldi çöreklendi hayatımın ortasına.bana yer kalmadı belki hayatımda.
sonra dedim ki "evet ediyorum".hayatımın içine belki de.

çok komik evlilik anları.sen odada bekliyosun adamın biri geliyor sanki konuşmayı bilmezmişçesine sana oraya çıktığında neler söylemen gerektiğini öğretiyor.
"şurdan yürüyün buradan geçin sonra sen sandalyeyi tut oturt süs bebeği gelini.sorulan soruya evet diyip cevap verin yoksa kabul olmuyo". ne bu ya!
evlendikten sonra da hizmet verse ya belediyeler."şunu söyleme bunu yapma kavga edin şimdi biraz boşaltmak lazım arada duyguları malum ilk yıllar çok zor olur fln gibi" eve gelip arada böyle yönlendirmeler yapsalar veya beettlejuice gibi bi anda adını söyleyince çıkıp geliverse bi memur.yönlendirme yapsa.
neyse çok uzadı yazı ve sanırım ilişkide.bişeyler bitecek hele şu bayram bi geçsin de.

sanırım

2008-12-04T04:47:00.000-08:00

sanırım işten çıkarılıyorum.sanırım boşanıyorum.

belirsizllik kadar iğrenç bişey var mı bu dünyada acaba ya.bugün bizim işyerini ana fabrikanın oraya taşımaya başladılar.idari personelin hepsi gitti bi tek ben kaldım bi de işçiler.bu yüzden atılacağımı düşünmeye başladım kimse bişey söylemiyo bekliyorummm.

ayrıca kocam beni sevmiyo artık bunu açık açık söylemedi ama artık benimle hiç konuşmuyo.ben bişeyler konuşmaya çalışıyorum tepki vermiyo.o da karar veremiyo patronumda karar veremiyo.

insanların benimle ilgili kararsızlık zamanları sanırım bu sıralar.

delirdim sildim delirdim geri geldim

2008-12-02T12:00:00.000-08:00